swiatlo sloneczne
Oprócz kraterów uderzeniowych zidentyfikowano kratery ablacyjne powstałe wskutek intensywnej sublimacji zestalonych gazów pod wpływem światła słonecznego (są to pierwsze obserwacje form tego typu). W chwili przelotu sondy na powierzchni jądra znajdowało się kilkadziesiąt obszarów aktywnej ablacji, z których wypływały wąskie strugi gazu przemieszanego z pyłem (kilkanaście z nich udało się sfotografować). Wbrew oczekiwaniom wypływ okazał się wysoce niestacjonarny prawdopodobnie od jądra sporadycznie odrywają się fragmenty o średnicy dochodzącej do paru metrów, które następnie sublimują całą powierzchnią. Naukowcy tłumaczą to tym, że na swej obecnej orbicie kometa znalazła się zaledwie 30 lat temu, po przejściu obok Jowisza.